Możliwość dochodzenia wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy przez jednego współwłaściciela

18.10.2015, 10:19, Anna Rakowska-Trela

...skoro dochodzenie wynagrodzenia za stanowi czynność zwykłego zarządu (co w orzecznictwie i w piśmiennictwie nie budzi wątpliwości), to każdy ze współwłaścicieli ma prawo dochodzić go w imieniu własnym, ale w interesie wszystkich współwłaścicieli...


Roszczenie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości ma charakter wierzytelności z tytułu przychodu z rzeczy wspólnej, co "powoduje, że pobranie go stanowi czynność zwykłego zarządu, a jednocześnie czynność zachowawczą w rozumieniu art. 209 k.c., zmierzającą do zachowania wspólnego prawa” (Stanisław Rudnicki, Komentarz do kodeksu cywilnego, Warszawa 2011). Tym samym jeden współwłaściciel może podejmować czynność zachowawczą w imieniu własnym, ale w interesie wszystkich. Warto zwrócić uwagę, że „w myśl art. 209 k.c. każdy ze współwłaścicieli może samodzielnie podejmować tzw. czynności zachowawcze, a zatem czynności, które zmierzają do zachowania wspólnego prawa. Chodzi więc o czynność, która charakteryzuje dwie zasadnicze cechy: po pierwsze celem jej jest ochrona prawa przed możliwym niebezpieczeństwem, po drugie zaś ochrona ta musi się odnosić do wspólnego prawa” (wyrok SN z 14 października 1997 r.)
Umocowanie do dochodzenia wynagrodzenia w imieniu własnym, ale jednocześnie w imieniu pozostałych współwłaścicieli, wynika więc z dyspozycji art. 200 i 209 K.c. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem SN, „z obowiązku współdziałania w zarządzie rzeczą wspólną wynika domniemanie, że nawet współwłaściciel mniejszościowy działa zgodnie z wolą wszystkich współwłaścicieli” (wyrok SN z 25 lipca 2003 r., V CK 141/02). Jednocześnie „zgodnie z art. 200 k.c., każdy ze współwłaścicieli jest obowiązany do współdziałania w zarządzie rzeczą wspólną, do których to czynności zalicza się także dochodzenie roszczeń dotyczących rzeczy wspólnej […] Pobieranie wierzytelności z tytułu czynszu najmu oraz innych wierzytelności, jakie przynosi rzecz wspólna, stanowi czynność zwykłego zarządu tą rzeczą (art. 201 k.c.), wobec czego należy do osób, które zarząd wykonują […]. Jeśli o czynsz występuje współwłaściciel mający większość udziałów, jego legitymacja do żądania całego czynszu wynika z art. 204 k.c., a jeśli nie ma on większości udziałów, zgodę pozostałych współwłaścicieli wywodzi się z ich milczącej aprobaty” (wyrok z 28 kwietnia 2005, III CK 504/04). Tym samym „konstrukcja upoważnienia każdego współwłaściciela do wszelkich czynności zachowawczych nie opiera się na przedstawicielstwie ustawowym jednego współwłaściciela przez drugiego, lecz na wzajemnej reprezentacji interesów jednych współwłaścicieli przez drugich. Cechą tej wzajemnej reprezentacji jest to, że współwłaściciele podejmują czynność zachowawczą w imieniu własnym, ale w interesie wszystkich” (wyrok SN z 17 lutego 1997 r., II CKN 2/97).
Podsumowując, skoro dochodzenie wynagrodzenia za stanowi czynność zwykłego zarządu (co w orzecznictwie i w piśmiennictwie nie budzi wątpliwości), to każdy ze współwłaścicieli ma prawo dochodzić go w imieniu własnym, ale w interesie wszystkich współwłaścicieli. Po stronie współwłaścicieli nie zachodzi także współuczestnictwo konieczne (zob. wyrok SN: z 20 października 1975 r., III CRN 288/75). Nie jest także konieczne udzielenie pełnomocnictwa jednemu współwłaścicielowi przez pozostałych: jak wynika z przywołanych orzeczeń, możliwość działania przez jednego współwłaściciela w imieniu wszystkich opiera się na wynikającej wprost z przepisów K.c. wzajemnej reprezentacji interesów jednych współwłaścicieli przez drugich.
 

 
« Wstecz


Dyskusja: "Możliwość dochodzenia wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy przez jednego współwłaściciela"
Data: Nazwa: Komentarz:
01.11.2016, 04:20 kailey http://www.michaelkorsbags.us.org
Dodaj komentarz | Wyświetlić wszystkie komentarze