Skuteczność wydziedziczenia

12.10.2015, 16:46, Anna Rakowska-Trela

Samo wskazanie w testamencie przyczyny wydziedziczenia nie przesądza o skuteczności wydziedziczenia. Jego przyczyna musi rzeczywiście istnieć...


Samo wskazanie w testamencie przyczyny wydziedziczenia nie przesądza o skuteczności wydziedziczenia. Jego przyczyna musi rzeczywiście istnieć, stąd też spadkobierca bezpodstawnie wydziedziczony może dochodzić zachowku, powołując się na bezzasadność wydziedziczenia. Należy bowiem mieć na względzie, że uporczywe postępowanie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego i niedopełnianie obowiązków rodzinnych występują jedynie wówczas, gdy dane zachowanie jest długotrwałe, wielokrotne i dotyczy nagannego trybu życia uprawnionego do zachowku – jak na przykład alkoholizm, narkomania, przestępczy tryb życia. Co więcej, w każdym przypadku wymienionym w art. 1008 K.c. chodzi o świadome i uporczywe działanie osoby uprawnionej do zachowku, której dotyczy dana przyczyna wydziedziczenia. Tym samym nie można wydziedziczyć osoby, która z powodu wieku lub stanu zdrowia przez pewien czas nie mogła zapewnić bezpośredniej, osobistej opieki nad spadkodawcą (zob. E. Kidyba. E. Niezbecka, Notatka do art. 1008 K.c., [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, t. IV. Spadki, Warszawa 2012, uwaga nr 9 i 14). Kancelaria  adwokat dr Anny Rakowskiej-Treli z powodzeniem reprezentowała klientów w tego typu sprawach.

 
« Wstecz


Dyskusja: "Skuteczność wydziedziczenia"
Data: Nazwa: Komentarz:
- Nie ma żadnych komentarzy -
Dodaj komentarz | Wyświetlić wszystkie komentarze